Het is al weer even geleden dat ik mijn laatste berichtje schreef. Maar de dagen vliegen echt voorbij. Moet eerlijk toegeven dat ik het de eerste echt even wennen vond, en dat ik nog even mijn plekkie moest vinden. Maar het begint steeds leuker te worden. Zeker nu ik wat meer mensen leer kennen met mijn werk en met de school die ik volg.

De eerste 2 dagen deed ik tijdens mijn werk alleen housekeeping. Gelukkig zijn die dagen voorbij. Niet dat ik iets tegen housekeeping heb, moet het namelijk nog steeds doen, maar ik mag nu ook in het restaurant werken. En dat is toch wel meer mijn ding. Ik heb nu meer contact met collega's en met gasten van het hotel.

Afgelopen woensdag zou ik voor het eerst naar de Engelse pub gaan. Het is uiteindelijk niet echt een pub geworden, maar meer een gezellige bar. Niet dat daar iets mis mee was. Ik ging daar heen met de mensen van mijn school hier. We waren er denk ik in totaal met 30 personen. Maar echt heel gezellig. Ik heb daar ook een IJslands meisje leren kennen, Ingunn. Moet zeggen dat zij alles behalve saai is. Haha. Jammer genoeg blijft ze maar 2 weken in Bournemouth en gaat ze daarna al weer verkassen naar een ander gedeelte van Engeland. Heel jammer. Aanstaande staat er al wel een stapavondje met haar op de planning.

Donderdag had ik mijn eerste dag in het restaurant. Begon direct goed, want ik heb de baas voor het eerst ontmoet en hij was direct al boos op me. Ik was namelijk naar zijn mening te laat. Terwijl ik zelfs nog 5 minuten eerder was dan mij werd verteld de dag ervoor. Ik was dus ook van mening dat ik hier niets aan kon doen. Verder was het wel leuk om in het restaurant te werken. Naast dan het feit dat je echt in het diepe wordt gegooid en je alles zelf mag uitvogelen. Volgens mij liep ik in het begin ook echt als een kip zonder kop rond, want ik had echt geen idee. En kreeg eigenlijk van niemand fatsoenlijk antwoord wat ik kon doen. Maar na heel wat gezeur, heb hier geleerd dat dat toch wel effect heeft. Hebben ze mij verteld wat ik kon doen. En zeker toen ik mijn collega's van het restaurant wat beter leerde kennen, werden ze steeds aardiger en behulpzamer. Bijzonder plezierig. Ook wel leuk, want mijn collega's zijn echt afkomstig van over de hele wereld. Eentje komt uit Spanje, de andere uit China, weer een andere uit Tsjechië en ook eentje nog van de Dominicaanse Republiek. Best internationaal als je het mij vraagt.

's Avonds heb ik ook het dinner gedaan en dat ging helemaal goed. Er was ook een grote Nederlandse ‘coach', dat blijkt een groep te zijn die met een grote tourbus aankomt. Ik dacht toen ze dat voor de eerste keer tegen mij zeiden, dat ze een of andere trainer mee hadden. Wist ik veel. Maar dat bleek dus niet zo te zijn. Haha zo kan je rare misverstanden krijgen. Maar ik heb dus ook nog even aan mijn Nederlands hier kunnen werken, altijd fijn. Ook nog een voordeel van dat ik nu in het restaurant mag werken is, dat ik daar nu ook mag eten. Scheelt weer allemaal geld. Er moet hier namelijk wel een beetje op de centjes gelet worden, nu ik helemaal voor mijzelf moet zorgen. Wat een drama. Vind het wel zo makkelijk als mijn ouders lekker voor me koken en ik geen huur en al dat soort kosten hoeft te betalen!

Ondertussen heb ik al 5 dagen gewerkt. En merk toch dat ik werken niet meer helemaal gewend ben. Ik heb namelijk last van mijn rug, ben moe en wil slapen. Haha. En dat alles al na 1 week. Gelukkig zeggen mijn collega's, die al wat meer ervaring hebben, dat dit allemaal over gaat. Dus daar ga ik dan maar van uit. Hoewel om kwart voor 6 beginnen, zoals als ik gisterochtend moest, nooit gaat wennen ben ik bang.

Zaterdagavond ben ik ook nog met een aantal mensen naar de kroeg geweest. Was echt zeer geslaagd. Leer steeds meer kennen en nu ook een aantal Nederlanders. Trouwens wel echt super grappig wat ze hier aan hebben. Je kan het eigenlijk niet eens kleding noemen. Zo kort en bloot is alles. Dan denk ik dat ik soms korte rokjes of iets draag, maar in vergelijking tot die Engelse hier, ben ik net een non. Ze kunnen net zo goed bijna niets aan doen. Gisteren toen Charlotte, Peter en ik terug liepen naar ons optrekje, vroeg nog een meisje die net Bournemouth inging of we haar kont konden zien. Dus ik zei nee, want die was net niet zichtbaar. Dus wat doet ze, ze doet haar jurkje nog iets omhoog en toen vroeg ze weer of we haar kont konden zien. Dus ik zei ja. Nou en dat was het correcte antwoord voor haar, want ze liep helemaal tevreden door in haar blote kont zo'n beetje!! Ongelofelijk..

Dat was het wel weer voor deze week. Ik laat binnenkort wel weer wat van me horen.

Liefs en kusjes.